Het is vakantie. En wat doet ondergetekende? Bengaalse films bekijken en Biljart spelen. Beiden op de pc, qua nerd-zijn kan dat wel tellen.
En beiden zijn dan nog niet overmatig geestig.
De Bengaalse film valt kort samen te vatten (maar naarmate je vordert in het lezen van dit/deze blogtoestand, is de samenvatting toch niet erg kort, excuses daarvoor): Het is een Bengaalse film. Veel meer kan ik er ook niet over zeggen, aangezien ik de verhaallijn niet echt vat. Bijna de helft van de film is al gepasseerd, en de enige actie in de eerste 40 minuten handelde over een weglopende man met een vis in zijn handen die werd doodgeschoten. Qua amusement kan dat wel tellen (voor de kijker, uiteraard, want de doodgeschoten man leek echt wel niet meer te leven).
De ondertiteling lijkt eveneens nergens naar. With English Subtitle, staat er op het dvd-doosje te lezen. English with hair on, moet dat dan wel zijn. De meest oubollige zinsconstructies, letterlijke vertalingen en zelfs ontbrekende woorden (en ik denk niet dat het de bedoeling is om elliptische zinnen te vormen) tergen het oog én het gebied van Wernicke (dat ding in je hersenen dat taal registreert, met dank aan de leerkracht Nederlands om ons dit mee te delen).
Het ergste van al is nog het misleidende palmares op de cover van het doosje. Ik citeer:
National Award: Best Dialogue
Nomination: London International Film Festival ‘94, Edinbrough (Scotland) International.
Film Festival ‘93, Brsbane (sic) International Film Festival ‘94
Zo komen we een paar dingen te weten. Bijvoorbeeld dat de dialogen in het Bengaalse landschap oer- en oersaai zijn, als een dialoog uit een film als deze winnen. Of dat Edinbrough in Schotland ligt. Of dat Brisbane eigenlijk Brsbane heet. Of dat filmfestivals toch grondig fout zitten, als ze zoiets nomineren.
Maar goed, ik kijk toch. Voor geïnteresseerden, de film heet Jesus ‘71, en de regisseur luistert naar de naam Nasir Uddin Yousuf. En, volgens de “achterflap” handelt het over verzetsstrijders. Misschien komt dat in het volgende uur van de film.
Biljarten, nog zoiets waar ondergetekende zich mee bezighoudt. Óp de computer, en ertégen. En alsof godganse dagen biljarten nog niet genoeg is, zit de menselijke speler zich dan nog eens kwaad te maken op de pc, omdat laatstgenoemde een domme zet of slag (of hoe heet zoiets in het biljartees? Een duw, een stek?) heeft begaan.
En als biljartbal op de taart (haha..) luistert ondergetekende dan nog eens een ganse dag naar hetzelfde liedje. Pink Floyd met Wish You Were Here. In- en intriest, maar o-zo mooi.
Slaapwel, Bengaalse film.
Slaapwel, Biljartspel (rijmt nog ook).
Slaapwel, Roger Waters.
Slaapwel, Lieve Lezer.
En morgenavond is er proclamatie, woooooooooooooooohooooooooooooooooo.
Excuses, liet me even gaan.
