‘t Zijn lastige dagen, zo in de zon. En dan zeker als je de godganse dag met koeken gaat leuren -maar dat doen we zo graag.

De reden van onze (KSA Lo’se) koekjesverkoop is wel een nobel doel. Allez ja, wat je nobel kunt noemen. Het opgebrachte centje (de opbrengst zal hopelijk toch iets meer zijn dan een centje, maar kom) gaat in onze zakken, maar niet zomaar. Wij gaan met die opgebrachte centjes naar Lourdes!

Waarom gaan wij naar Lourdes? Niet alleen om een wonderbaarlijke genezing van onze verfoeilijke stinkvoeten, of om hulp in te roepen bij de studies, maar ook om ons te gaan amuseren. Tegelijk zoekend naar een tegemoetkoming der transcendente behoeften, vanzelfsprekend (want daar hebben onze leiders nood aan :-)).

Dus, om de metafysische gedachten te bewerkstelligen in het oord der heilige waters (en pintjes, we blijven eerlijk), verkopen wij koeken. En in de buitenlucht, die makkelijk temperaturen aanneemt van 30 graden, is dat niet bijster makkelijk/aangenaam. Maar we doen het graag.

(ps: moeilijke woorden gebruiken is mijn manier van interessant te doen. Bij deze, excuses (niet dat ik u, waarde lezer, als achterlijk zie, hoor)).