Te oud om nog thuis rond te kruipen of rollen met pamper aan (jammer toch). Te oud dus ook om nog anytime, anywhere je gevoeg te doen, zonder boze blikken op je afgevuurd te krijgen (héél erg jammer toch). Te oud om paardje te rijden op eender wiens schoot (betrekkelijk jammer toch). Te oud om nog in de speelruimte van de MacDonalds binnen te mogen. Te oud om stickertjes in je agenda geplakt te krijgen door de juf, bij een 10/10. Véél te oud om nog thuis te komen met een rapport waar negens het hoogste woord voeren. Te oud om nog een schelletje te mogen ontvangen bij de slager. Te oud om nog kampen te bouwen in de tuin. Te oud om nog video-spelletjes te spelen (hoewel de Wii! me ferm kan bekoren). Te oud om nog in bomen te klimmen (hoewel). Te oud om nog te puberen (een nog sterkere hoewel). Te oud om nog voor de eerste keer verliefd te worden. Te oud om nog met knuffelberen te slapen. Te oud om nog met Lego te spelen. Te oud om ’s zondags nog thuis te willen blijven van de mis om naar Samson en de Smurfen te kijken (hoewel). Te oud om nog Paaseieren te zoeken, om nog verrast te worden door Sint-Maarten. Te oud om nog te denken dat je later timmerman wil worden, “zoals de papa van Jezus” (want dat wilde je). Te oud om je eerste stappen te zetten op het wereldwijde web. Te oud om nog vies te zijn van meisjes (“want ze kunnen niet voetballen”). Te oud om je nog te verdiepen in de encyclopedie van de wereld die je voor je verjaardag kreeg. Te oud om nog zélf dingen ineen te knutselen voor vadertjes- of moedertjesdag (hoewel je geknutselde zaken in de verste verte nooit op het origineel leken). Te oud om nog koddig te zijn. Te oud om nog in schoenmaatje 36 te kunnen (want ondertussen steeg die maat met 10). Te oud om nog alles te willen weten, of om nog te denken dat je de wereld wilt of kunt veranderen (hoewel).

Maar toch te jong om al volwassen te zijn. Toch ben ik dat, volgens de wet, vanaf morgen.

18 jaar oud, tijd om mijn Führerschein te halen.