Nee, ik geef geen feestjes omdat de kaap van 10.000 bezoekers bereikt heb. Want dat heb ik gewoonweg niet. Dit -overigens nogal volgestapeld met zever- blog werd al 10.000 keer bekeken, maar telkens iemand een pagina bekijkt wordt dit ook aangerekend als een bezoek.
Dus nee, ik heb geen hele horde fans die mij zoveel visites gebracht hebben. Maar, zo bleek gisteravond op de leukste kerstboomverbranding van heel Lo (want er is maar één), ik word wel gelezen door half mijn stad. Of toch bij benadering. En vooraleer u nu denkt: “Waw, een halve stad!”, moet ik dat toch wat nuanceren.
In feite is Lo (de plaats waar ik gedomicilieerd ben (of toch tenminste mijn ouders)) 4 straten groot (men geeft er gewoon verschillende namen aan). Door het feit echter dat in ons gemeentehuis één of ander verstorven stukje papier ligt, waarop te lezen valt dat wij daadwerkelijk een stad zijn, durft men nogal chauvinistisch doen over mijn hometown. Een beetje onterecht, maar kom.
In feite ging ik dit blogpostje de titel “In Cijfers” noemen, met een hele zak cijfertjes over bezoeken en dergelijke. Want WordPress.com is zo vriendelijk mij die allemaal mee te delen op mijn WordPress-dashboard (wat klinkt dat toch weer heerlijk professioneel). Maar aangezien er een kronkel in mijn hoofd graag aan associatief denken en schrijven doet (van de hak op de tak springen, voor niet-verstaanders (’t is nochtans leerstof van het vierde middelbaar!), ben ik weer een heel andere weg op gegaan. Wat misschien wel saai is.
Wie wil nou immers wat weten over het dorpje, dat men als stad doet doorgaan? over het dorpje dat ook wel eens liefdesstad, lui-lekkerstad, zonnestad (wegens een overpopulatie aan zonnepanelen) of Parel van de Westhoek genoemd wordt? En dat het oudste gemeenteraadslid, naar eigen zeggen niet geïnteresseerd in politiek, in haar rangen heeft? En dat ondanks dat gemeenteraadslid deze stad onlangs toch als een van de jongste gemeentes in West-Vlaanderen uit de bus kwam? Niemand toch!
Chauvinisme..
