Wat een mens niet allemaal moet doen om de kas van zijn/haar vereniging wat te spijzen. De een houdt een carwash, de andere verkoopt pannenkoeken. Wij doen de twee zaken.
Maar in plaats van pannenkoeken, bieden wij de mensen truffels en ijstaarten aan. Zo van die hele lekkere, waarvan je kan blijven eten tot je in de kliniek opgenomen wordt met een indigestie, en er dan nog niet genoeg van krijgt (niet dat dit ooit al gebeurd is, maar kom, ‘t is en blijft mogelijk).
En omdat deze etenswaren vooral geconsumeerd worden in de periode rond Kerst en nieuwjaar, gaan wij -logischerwijs- ook knal voor deze periode van deur tot deur met deze lekkernijen. Wat ook gevoeld wordt aan vingers, tenen en andere loszittende lichaamsdelen die snel kou kunnen vatten.
Toch zijn zo’n verkoopsdagen erg gezellig. Hoe hartverwarmend is het niet om door de ’stad’ te rijden en in iedere straat wel ergens tjoolaers met oranje-blauwe mutsen en sjaaltjes tegenkomen.
Erg hartverwarmend.
En nu ga ik mij klaarmaken om de Expo-hallen van Gent onveilig te maken vanavond.
Happy Soulwax-mas!
