Eens géén postje van mijn hand, dit maal. Wél publiceer ik hier een e-mail over de aangrijpende feiten die Bangladesh gisteren ten lot viel, geschreven door Willem Gees, verantwoordelijke voor Damiaanactie in Bangladesh..
Vrijdagnacht passeerde de cycloon Sidr…
Hij heeft vele mensen doen Sidderen, dat is zeker…
Zelfs hier in Dhaka, in de uiterste zijflank van deze krachtige cycloon.
een categorie 4 op maximum 5, ging het er hevig aan toe!
Al bij de eerste aanval viel alle elektriciteit uit.
Het zou zo langer dan 24 uur blijven, het nationale “powergrid” werd meteen lamgelegd door Sidr.
Geen elektriciteit dus ook geen internet meer, geen tv berichten,
en de gsm verbindingen met de getroffen gebieden waren ook weg.
Er is de volgende dag ook geen krant, de redactie was lamgelegd zonder elektriciteitsvoorziening…
Wij bleven dus lang zonder enige informatie…
De cycloon werd al twee, drie dagen geleden aangekondigd.
Hij was op zo’n 1000km ten zuiden van Chittagong toen hij zeer gericht naar Zuid-Bangladesh afweek.
Bangladesh wordt eens in de tien jaar getroffen door een ernstige cycloon.
De andere jaren kiest die de kusten van Myanmar of India
(Orissa was de laatste grote cycloonramp, ik denk in 2004)
en in India zei men al: nu is het jullie beurt!
De cycloon raasde eerst over de kuststrook van 100km Sundurbans,
het onbewoonde mangrove woud waar de Bengaalse tijgers leven.
Een groot deel van de kracht werd daardoor geabosrbeerd door het woud,
en de kracht van de cycloon was daarom al afgezwakt toen hij Mongla, Bagherhat en Khulna bereikte.
Hoeveel vissers er nog in de Sundurbans waren weet niemand denk ik!
Die arme vissers hebben géén radio en zijn soms voor weken weg.
Niemand kan hen verwittigen!
Toch was de storm nog sterk genoeg, (volgens Bachchu onze begeleider van de Guide, die ik opbelde),
om in Mongla 50% van de huizen zwaar te beschadigen.
Ook andere bekende plaatsjes (in Bangladesh wonen in zo’n plaatsje al snel 300.000 mensen!)
als Pirojpur, Jhalakhati, Morrelganj…zijn erg getroffen.
Ik denk aan de arme vissers op de dijken, net na Mongla Port,
aan de bewoners van Joinmony,
aan de vrouwen op het beruchte Santa Maria eiland…
Vonden zij een plekje in de cycloon shelters???
De regering zegt dat er 1.500.000 mensen geëvacueerd werden naar de 2.168 shelters,
andere bronnen menen dat het er slechts 500.000 waren…
Maar in de kuststreek wonen er 10 miljoen mensen …
Niemand weet bijvoorbeeld iets over de char eilanden, die voor de eigenlijke kust liggen,
er is géén contact meer…
Zoals steeds zal het dodenaantal nooit gekend zijn.
Nu al is er een kloof tussen het officiële cijfer van 233 en de krantenkop van 652…
Ze vermelden erbij dat er nog steeds geen cijfers zijn van Pirojpur, Jhalakati, Barguna…
Door de doortocht via de Sundurbans is Bangladesh gespaard gebleven
van een véél grotere ramp.
Immers, in Teknaf, Cox Bazar, Chittagong,
leven honderdduizenden Bengalen meteen aan de zee…
Nu was er een soort van buffer door de onbewoonde Sundurbans…
Maar vrijdagnacht waren onze gedachten toch steeds bij die mensen op de dijken rond Mongla en Joinmony,
we waren zo onder de indruk van hun veerkracht om daar te wonen…
Van hun kwetsbaarheid tegen natuurgeweld…(zie foto)
Hopelijk waren ze tijdig weg, en zijn er niet teveel doden…
Ondertussen is de elektriciteit eindelijk terug.
De eerste krant met foto’s van de ellende…
De (overgangsregering) die hulp belooft…
Het leven herneemt zijn gewone gangetje.
Vandaag 2 weken vertrekken wij met onze fietsgroep per boot naar Mongla…
We zullen onderweg aanleggen in Jhalakati, Pirojpur, Barguna, Morrelganj…
Hulp bieden zal niet mogelijk zijn, de schaal is veel te groot.
Maar misschien kunnen we met eenvoudige kleine dingetjes,
een ballon, haarspeldje, toch wat plezier brengen in de kinderleventjes…
We zullen onze indrukken met jullie delen!
Beste groetjes,
Willem Gees
Dhaka
