Dat lijkt een nogal stomme vraag, zo’n grote maand voor de eindexamens, maar toch zijn daar al enkele gasten (al zeker twéé) mee bezig. Met de vraag “wat zullen we eens doen in de grote vakantie?”, voor alle duidelijkheid.
Morlion & co [reizen die je nooit vergeet, maar je portefeuille wel] (sorry Pieter, maar ik heb zomaar even je slagzin ingepikt, ‘k vond die wel passend) organiseert op het einde van de maand augustus een snoepreisje om je vingers van af te likken. Waar trekt de partytrein (trein, wegens gebrek aan rijbewijs van de reizigers) naartoe? Naar.. De Mont Ventoux (en het rijmt nog en al ook)!
Een goede vriend -die vandaag de nationale finale van de Wiskunde-olympiade ongetwijfeld gewonnen heeft (you go, Reinout!)- en ikzelf hebben het in ons ronde kopje gestoken een viertal dagen rond te toeren in de streek van Vaucluse (want daar ligt de Mont Ventoux, hebben we een aantal dagen geleden helemaal zélf ontdekt). Al wie meewil, hoeft maar iets te laten weten, maar we werken wel volgens één hoofdregel: Als je meewil met de Partytrein richting Provence/Vaucluse, dan moet je:
1) In het bezit zijn van een piekfijn-in-orde-gestelde koersevélo.
2) Een partner zoeken, want wij zullen niet met je praten, waarvoor excuses
.
Nee, het zit zo, vorig jaar werd er een tripje richting Gentse Feesten georganiseerd, waar -onder het motto “je bent wild en je jongt wat” (haha)- drie jonge pubers aan deelnamen. Misschien snapt u het niet, maar bij fietstochten kan de regel van “één is te weinig, drie is te veel” perfect gehandhaafd worden.
Waarom? Wel, omdat er dan altijd wel één fietser zichzelf moet opofferen om achter- of vooraan te fietsen, terwijl die andere twee naast elkaar trappelen. Waarom we dan niet één per één rijden? Omdat niet iedereen zo asociaal als jij is ingesteld, eenzaat!
Ren dus niet naar Neckermann, maar neem gerust de fiets.